
Abi benim popom da fena de?il hani..
Bir insanla konuşmaya başladıktan sonra direkt onunla ilgilendiğini belli etme yoluna gidersen, bu işin nasıl sonuçlanacağını bekliyorsun? İnsan psikolojisinin can alıcı motherfucking taraflarından biri de “Elde ettiğini anladığı anda beliriveren rahatlık.” Çok can sıkıcı di mi, böyle katakulli peşinde koşturmak. “Ulan ilişkiye mi başlıyoruz Age Of Empires mı oynuyoruz, bu ne taktik amına koyayım.”
Sigara gibi düşün. Bırakmaya çalıştığını ama sürekli insanların gözünün önünde içtiğini düşün. Bir şekilde dayanamayıp o paketi alıyorsun bakkaldan. Ben de üç gün, beş gün bekliyorum. Seni bi şekilde arıyorum sonra. Yine görmek istiyorum.
Her gün seni zehirlediğini de biliyorsun. Bırakabiliyor musun? Bırakamıyorsun.. Bok var gibi içmek istiyorsun. Hiç sigara içmemiş adam da sana “ne var bu zıkkımda” der. İğrenç gelir ona. Sigara içmeyene sigarayı neden içtiğini anlatabilir misin? Sana neden bu kadar zaafım olduğunu da anlayamıyor bu insanlar. Zayıflık diyorlar adına. iİkisi de aynı kapıya çıkmıyor mu?
Sonra markasını değiştiremiyorsun. Neye alıştıysan o. Senden kurtulmak ve başkasını bulmak.. Buna adapte olmak da öyle zor işte…